Zmiana klimatu [ESRS E1]

Zmiana klimatu stanowi jedno z kluczowych wyzwań strategicznych dla Grupy ORLEN, istotny z perspektywy długoterminowej odporności modelu biznesowego, konkurencyjności oraz budowy wartości.

W 2020 roku Grupa ORLEN zadeklarowała ambicję osiągnięcia neutralności klimatycznej do 2050 roku, potwierdzoną w obowiązującej Strategii ORLEN do 2035, wyznaczając tym samym długoterminowy kierunek transformacji.

Realizacja tych założeń opiera się na skoordynowanych działaniach w zakresie łagodzenia zmiany klimatu, obejmujących zarówno własną działalność Grupy, jak i łańcuch wartości, w tym emisje gazów cieplarnianych w Zakresach 1, 2 i 3.

Ambicja Grupy ORLEN osiągnięcia neutralności klimatycznej do 2050 roku pozostaje spójna z założeniami porozumienia paryskiego w zakresie ograniczenia wzrostu globalnej temperatury do poziomu poniżej 2°C względem epoki przedindustrialnej, z dążeniem do 1,5°C, oraz z kierunkami polityki klimatycznej Unii Europejskiej, w tym Europejskiego Zielonego Ładu, zakładającymi osiągnięcie neutralności klimatycznej do 2050 roku.

Zarządzanie kwestiami klimatu

Dekarbonizacja oraz transformacja energetyczna stanowią kluczowe i strategicznie istotne obszary w systemie ładu korporacyjnego Grupy ORLEN. Wpływają na długoterminową odporność modelu biznesowego, budowę wartości i zgodność z celami polityki klimatycznej UE i porozumienia paryskiego. Kwestie te są uwzględniane w decyzjach na najwyższym szczeblu zarządczym oraz nadzorczym. Stanowią także jeden z filarów realizacji Strategii ORLEN do 2035 roku⁴, Polityki klimatycznej⁵ i ORLEN Transition Plan⁶ oraz filaru „Klimat” w ramach Strategii Zrównoważonego Rozwoju⁷.

Za nadzór nad zagadnieniami klimatycznymi i zrównoważonego rozwoju odpowiadają najwyższe organy spółki, w tym Zarząd i Rada Nadzorcza. Dzięki temu kwestie klimatyczne są na stałe włączone do planowania strategicznego, zarządzania ryzykami i szansami oraz decyzji o alokacji kapitału. Grupa postrzega dekarbonizację i transformację energetyczna nie tylko jako obowiązek regulacyjny, lecz przede wszystkim jako źródło długoterminowych szans rozwojowych, nowych linii biznesowych, technologii nisko‑ i zeroemisyjnych oraz wzmacniania konkurencyjności Grupy ORLEN. Cele ograniczenia emisji stanowią integralną częścią Strategii ORLEN do 2035 r., przyjętej przez Zarząd oraz Radę Nadzorczą. Postępy w jej realizacji są regularnie raportowane organom zarządczym i nadzorczym.

Znaczenie celów dekarbonizacyjnych i transformacji energetycznej znajduje również bezpośrednie odzwierciedlenie w systemie wynagrodzeń zmiennych kadry zarządzającej. Część premii Zarządu i kluczowej kadry menedżerskiej jest uzależniona od stopnia realizacji celów strategicznych w zakresie zrównoważonego rozwoju i transformacji energetycznej, w tym celów dekarbonizacyjnych oraz wdrażania działań wynikających z ORLEN Transition Plan. Dzięki temu odpowiedzialność zarządcza jest wprost powiązana z długoterminowymi ambicjami klimatycznymi oraz oczekiwaniami interesariuszy.

Szczegółowe informacje dotyczące integracji celów premiowych odnoszących się do zrównoważonego rozwoju oraz realizacji celów redukcji emisji gazów cieplarnianych zawarto w części GOV 3.

⁴ Strategia 2035

⁵ Polityka klimatyczna Grupy ORLEN

⁶ ORLEN Transition Plan

⁷ Strategia Zrównoważonego Rozwoju Grupy

Plan przejścia na potrzeby łagodzenia zmiany klimatu [E1-1]

ORLEN Transition Plan

W ramach dążenia do neutralności klimatycznej Grupa ORLEN opracowała i opublikowała ORLEN Transition Plan – dokument opisujący kierunki, działania oraz inwestycje podejmowane w celu realizacji transformacji energetycznej i dążenia do neutralności klimatycznej.⁸

Dokument jest uzupełnieniem Strategii ORLEN do 2035 r., która obecnie wyznacza kierunki rozwoju Grupy ORLEN w perspektywie do 2035 roku i została opublikowana na początku 2025 roku. Zrównoważony rozwój stanowi fundament przyszłości biznesowej Grupy ORLEN, oparty na realizacji transformacji energetycznej.

⁸ ORLEN Transition Plan został przyjęty przez Zarząd w dniu 8 kwietnia 2025 zapisem w protokole nr 1469/25 z posiedzenia Zarządu Spółki ORLEN S.A. oraz przez Komitet ds. Zrównoważonego Rozwoju Rady Nadzorczej Spółki w dniu 15 kwietnia 2025.

Strategiczna logika transformacji

Gaz ziemny odgrywa kluczową rolę w procesie odchodzenia od węgla w regionie Europy Środkowej. Dlatego Grupa ORLEN zamierza dalej dywersyfikować jego źródła oraz zwiększać zarówno wydobycie własne, jak i skalę dostaw realizowanych w ramach Grupy ORLEN. Pozwoli to na szersze wykorzystywanie gazu ziemnego w segmencie Energy i wzmocni bezpieczeństwo energetyczne regionu.

W zakresie ropy naftowej, w szczególności paliw ropopochodnych, które nadal odgrywają kluczową rolę w transporcie, Grupa ORLEN planuje utrzymywać poziom przerobu odpowiadający zapotrzebowaniu na paliwa konwencjonalne w regionie, zgodnie ze scenariuszami przyjętymi w planowaniu strategicznym, opisanymi w sekcji ESRS 2 SBM‑3. Jednocześnie Grupa, zgodnie z przyjętymi scenariuszami, zakłada stopniowy wzrost udziału energii odnawialnej w transporcie, zarówno w postaci energii elektrycznej, jak i innych paliw alternatywnych.

Równolegle Grupa rozwija nowe kierunki działalności, obejmujące m.in. technologie CCUS, paliwa alternatywne, recyklingu mechaniczny i chemiczny, odnawialne źródła energii, energetykę jądrową opartą na technologii SMR czy magazyny energii.

Do 2035 roku Grupa ORLEN planuje całkowicie zakończyć produkcję energii z węgla, przy czym odejście od węgla w elektroenergetyce nastąpi do końca 2030 roku, zgodnie z założeniami scenariusza Net Zero Emissions⁹.

⁹ Na podstawie scenariusza Net Zero Emissions opracowany przez Międzynarodową Agencję Energii opublikowany w World Energy Outlook 2025.

Kluczowe założenia ORLEN Transition Plan w zakresie transformacji energetycznej

Cele dekarbonizacji

Cele ograniczenie emisji Grupy ORLEN, opisane szczegółowo w E1-4, stanowią kluczowy element ORLEN Transition Plan i wyznaczają mierzalną ścieżkę transformacji biznesowej w kierunku gospodarki nisko- i zeroemisyjnej. Określone cele krótkoterminowe, średnioterminowe oraz długoterminowe umożliwiają stopniową redukcję emisji gazów cieplarnianych we wszystkich kluczowych segmentach działalności, przy jednoczesnym zachowaniu bezpieczeństwa energetycznego i stabilności finansowej Grupy. Ich realizacja wspiera integrację działań operacyjnych, inwestycyjnych i technologicznych z ambicją osiągnięcia neutralności klimatycznej do 2050 roku.

Zgodność ze ścieżką 1,5°C

Grupa ORLEN deklaruje długoterminową ambicję osiągnięcia neutralności klimatycznej do 2050 roku. Jednocześnie w perspektywie do 2030 i 2035 roku ścieżka redukcji emisji Grupy ORLEN w zakresie emisji w ramach zakresu 1 i 2 są zgodne ze scenariuszem powyżej 2°C, podczas gdy krótkoterminowe cele w zakresie 3 są zgodne ze scenariuszem powyżej 2,5°C10. Wynika to przede wszystkim z utrzymującego się, istotnego udziału paliw kopalnych w modelu biznesowym w horyzoncie średnioterminowym, obejmującego m.in. rozwój wydobycia gazu ziemnego oraz dalsze funkcjonowanie aktywów rafineryjnych. W konsekwencji poziom emisji w całym łańcuchu wartości, zwłaszcza w Zakresie 3 (Kategoria 11 użytkowanie sprzedanych produktów), który dominuje w bilansie emisyjnym Grupy, pozostaje względnie wysoki.

Tempo redukcji emisyjności Grupy ORLEN jest związane z tempem transformacji energetycznej w Europie Środkowej. Region ten charakteryzuje się historycznie wysokim uzależnieniem od paliw kopalnych, koniecznością zapewnienia bezpieczeństwa energetycznego oraz ograniczoną dostępnością stabilnych, niskoemisyjnych alternatyw w krótkim i średnim horyzoncie. W tych warunkach gaz ziemny pełni rolę paliwa przejściowego, a istniejące aktywa rafineryjne pozostają kluczowe dla ciągłości dostaw energii i paliw w regionie. Dodatkowo region ten znajduje się w fazie konwergencji gospodarczej, a relatywnie wysoka energochłonność PKB oraz potrzeba utrzymania tempa wzrostu gospodarczego zwiększają zapotrzebowanie na dostępne i stabilne źródła energii.

W planie transformacji Grupy ORLEN zakłada się wykorzystanie gazu ziemnego jako paliwa przejściowego oraz rozwój energetyki gazowej, w tym jednostek CCGT, w celu zapewnienia bezpieczeństwa energetycznego i stabilności systemu elektroenergetycznego w regionie Europy Środkowej. Choć działania te przyczyniają się do redukcji emisyjności krajowego miksu energetycznego, to z perspektywy jednostki raportującej, jaką jest Grupa ORLEN, podejście to ogranicza możliwość osiągnięcia redukcji emisji zgodnych z tempem dekarbonizacji przyjętym w scenariuszu 1,5°C, który zakłada szybsze i głębsze ograniczenie wykorzystania paliw kopalnych.

W perspektywie do 2035 roku, bazując na redukcji wyznaczonej wskaźnikiem Net Carbon Intensity, który w roku bazowym 2019 uwzględniał 75% emisji Grupy ORLEN w Zakresach 1 i 2 oraz 75% w Zakresie 3 w Kategorii 11, Grupa ORLEN będzie ograniczała emisje w tempie zbliżonym do scenariusza IEA STEPS (Stated Policies Scenario). Strategia ORLEN do 2035 roku oraz wynikający z niej ORLEN Transition Plan nie zamykają ścieżki do osiągnięcia neutralności klimatycznej w 2050 roku, lecz koncentrują się na etapie umożliwiającym podejmowanie kluczowych decyzji inwestycyjnych, przy zachowaniu elastyczności dla dalszych działań transformacyjnych w latach 2036–2050. Oznacza to etapowe podejście do dekarbonizacji, w ramach którego możliwość pełnej zgodności ze ścieżką redukcji odpowiadającą scenariuszowi 1,5°C jest przesunięta na okres po 2035 roku.

Redukcja wskaźnika Net Carbon Intensity na tle scenariuszy IEA World Energy Outlook 2025

Kluczowym punktem odniesienia dla oceny celów klimatycznych Grupy ORLEN są scenariusze Międzynarodowej Agencji Energetycznej (IEA), przedstawione w raporcie World Energy Outlook, które są powszechnie uznawane za wiarygodne źródło długoterminowych scenariuszy rozwoju sektora energii, w którym Grupa ORLEN funkcjonuje jako zintegrowany koncern energetyczny.

Analiza opiera się na porównaniu wskaźnika Net Carbon Intensity (NCI) Grupy ORLEN z trzema scenariuszami Międzynarodowej Agencji Energetycznej (IEA): Current Policies Scenario (CPS), Stated Policies Scenario (STEPS), odzwierciedlającymi odpowiednio obecnie obowiązujące oraz planowane polityki klimatyczne, a także Net Zero Emissions (NZE), zgodnym ze ścieżką ograniczenia wzrostu średniej globalnej temperatury do 1,5°C. Na potrzeby prezentacji ścieżki redukcji, w latach, dla których brakowało pełnych danych, zastosowano uśrednienie wartości historycznych, co umożliwiło wyznaczenie roku bazowego na 2019.

Jak pokazuje wykres, trajektoria wskaźnika NCI Grupy ORLEN w perspektywie do 2030 i 2035 roku jest zbliżona do scenariusza STEPS. W dłuższym horyzoncie czasowym, przy założeniu osiągnięcia neutralności klimatycznej do 2050 roku, ścieżka ta wskazuje na konwergencję z ambitną ścieżką scenariusza NZE.

Długoterminowa ambicja Grupy ORLEN dotycząca osiągnięcia neutralności klimatycznej pozostaje zgodna z porozumieniem paryskim, czyli z ograniczeniem wzrostu globalnej temperatury do znacznie poniżej 2°C względem epoki przedindustrialnej z dążeniem do 1,5°C. Realizacja tego jest jednak uzależniona od dalszego rozwoju technologicznego, uwarunkowań regulacyjno prawnych oraz zmian po stronie popytowej wpływających na tempo transformacji energetycznej, szczególnie pod kątem emisji w łańcuchu wartości. Jednocześnie cele i działania zaplanowane do 2035 roku stanowią logiczny etap przejściowy transformacji energetycznej Grupy ORLEN oraz wspierają przygotowanie systemu operacyjnego i technologicznego do dalszej redukcji emisji po 2035 roku. Obejmuje to m.in. rosnącą rolę zeroemisyjnych źródeł energii, rozwój technologii CCUS oraz inicjatywy ukierunkowane na ograniczenie emisji w z branżach gospodarczych trudnych do dekarbonizacji, w tym sektora transportu.

Ścieżka redukcji emisji ORLENU na tle scenariusza NZE IEA

Wybrane dźwignie dekarbonizacji własnej działalności¹¹

¹¹ Opracowanie własne na podstawie Strategii ORLEN 2035

Kluczowe działania dekarbonizacyjne Grupy ORLEN do 2035 roku

Wybrane dźwignie transformacji własnej działalności¹²

¹² Opracowanie własne na podstawie Strategii ORLEN 2035

Kluczowe działania dekarbonizacyjne Grupy ORLEN do 2035 roku

Finansowanie transformacji

Planowane nakłady inwestycyjne zakładane w ramach Strategii ORLEN do 2035 roku przyczynią się do realizacji ORLEN Transition Plan. Grupa ORLEN zakłada, że kumulacyjne wydatki inwestycyjne i na fuzje i przejęcia (M&A) w latach 2025-2035 wyniosą 350-380 mld PLN. Wartość tych nakładów inwestycyjnych obejmuję zarówno inwestycje rozwojowe, jak i nakłady na utrzymanie istniejących aktywów.¹³

Około 40% tych nakładów będzie alokowana na inwestycje niskoemisyjne (Low-carbon), dzięki którym powstanie zrównoważone portfolio produktów. Inwestycje te wspierają realizację planu transformacji.

¹³ Grupa ORLEN jest wykluczona na podstawie art. 12 Rozporządzenia delegowanego Komisji (UE) 2020/1818 z dnia 17 lipca 2020 roku uzupełniającego rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/1011 w odniesieniu do minimalnych norm dotyczących unijnych wskaźników referencyjnych transformacji klimatycznej i unijnych wskaźników referencyjnych dostosowanych do porozumienia paryskiego.

Podział nakładów inwestycyjnych do 2035 roku¹⁴

¹⁴ Źródło: ORLEN Transition Plan

Wydatki inwestycyjne ponoszone na rozwój działalności niskoemisyjnych w części pokrywają się z wydatkami raportowanymi zgodnie z Taksonomią UE. Poniżej przedstawiono działalności Grupy ORLEN, w tym niskoemisyjne wraz z odniesieniem do działań kwalifikowalnych do Taksonomii UE wspierających realizację ORLEN Transition Plan, oraz działalności związane z ropą, gazem i węglem zgodnie z definicją z CSRD.

Podział nakładów inwestycyjnych wg kluczowych działalności ORLEN i klasyfikacji Taksonomii oraz kodów NACE dla działalności związanej z ropą, gazem i węglem

Pozostałe 60% nakładów inwestycyjnych dotyczy w większości rozwoju działalności związanej z gazem ziemnym, obejmując jego wydobycie, import, oraz wykorzystanie w energetyce, a także utrzymania i modernizacji produkcji petrochemicznej i rafineryjnej, w tym realizacji projektu Nowa Chemia. Część nakładów stanowi ponadto inwestycje utrzymaniowe w ramach istniejących aktywów we wszystkich segmentach biznesowych.

Rozwój energetyki gazowej (wysokosprawne jednostki CCGT) nie został wliczony do kategorii inwestycji niskoemisyjnych (Low-Carbon) w zaprezentowanym na Schemacie 17 podziale skumulowanych nakładów inwestycyjnych 2025-2035. Niemniej jednak rozwój wysokosprawnych jednostek CCGT wpływa na redukcję wskaźnik intensywności emisji w energetyce (kgCO2e/MWh) oraz wskaźnik Net Carbon Intensity (NCI – gCO2e//MJ). Ponadto inwestycje te kwalifikują się do Taksonomii UE - CCM 4.29 „Produkcja energii elektrycznej z gazowych paliw kopalnych”.

Jednocześnie część inwestycji wliczonych do kategorii inwestycji niskoemisyjnych (Low-Carbon) w zaprezentowanym na Schemacie 18 podziale skumulowanych nakładów inwestycyjnych 20252035 nie jest uwzględniana w kalkulacji wskaźnika KPI Capex Taksonomii UE. Dotyczy to nakładów inwestycyjnych realizowanych w ramach joint ventures, w szczególności w obszarze rozwoju morskiej energetyki wiatrowej (offshore), a także innych działalności wspierających transformację energetyczną, takich jak rozwój technologii CCUS czy inicjatywy służące redukcji emisji bezpośrednich z aktywów w segmentach Upstream & Supply oraz Downstream, w tym poprawa efektywności energetycznej i redukcja emisji metanu.

W celu zapewnienia minimalizacji ryzyk związanych z efektywnym zarządzaniem kapitałem inwestycyjnym – w tym ryzykiem potencjalnie zamrożonych emisji – Grupa ORLEN przyjęła minimalne stopy zwrotu z inwestycji dostosowane do poszczególnych typów projektów.

Minimalne wymagane stopy zwrotów z inwestycji

Zróżnicowanie stóp zwrotu wynika m.in. z przewidywanego wpływu projektów na emisje. Najkorzystniejsze warunki w ocenie efektywności ekonomicznej otrzymują inwestycje redukujące emisje, podczas gdy projekty zwiększające emisje są obarczone wyższymi wymaganiami rentowności.

Analiza jakościowa zamrożonych emisji

Kalkulacje potencjalnych zamrożonych emisji związanych z kluczowymi aktywami oraz produktami oferowanymi przez Grupę ORLEN opierają się na szacunkach przyszłych emisji gazów cieplarnianych. W długim horyzoncie produkty ropopochodne i gaz ziemny mogą podlegać znaczącym ograniczeniom popytu, co może wpływać na wartość aktywów zaangażowanych w ich wydobycie, przetwarzanie i sprzedaż, a w skrajnych scenariuszach skutkować koniecznością wcześniejszego zakończenia ich eksploatacji i powstaniem tzw. zamrożonych emisji.

Grupa ORLEN identyfikuje ryzyko zamrożonych emisji jako istotne w ramach analizy ryzyk transformacyjnych oraz oceny odporności strategii klimatycznej. Zarządzanie portfelem aktywów uwzględnia to ryzyko, w tym analizę aktywów związanych z produkcją, przetwarzaniem i sprzedażą ropy naftowej oraz gazu ziemnego. Ocenie podlegają zarówno emisje bezpośrednie i pośrednie generowane przez aktywa Grupy (Zakresy 1 i 2), jak i emisje powstające w wyniku użytkowania sprzedanych produktów (Zakres 3). Ryzyko zamrożonych emisji jest systematycznie uwzględniane w procesach planowania strategicznego oraz decyzjach inwestycyjnych.

Emisje w Zakresach 1, 2 i 3 są objęte ścieżką redukcji wynikającą z celów dekarbonizacyjnych Grupy, zgodnie z ORLEN Transition Plan oraz celami łagodzenia zmiany klimatu raportowanymi w ESRS E1-4. Ta ścieżka obejmuje działania dekarbonizacyjne we wszystkich segmentach działalności istotnych pod katem emisyjności: Upstream & Supply, Downstream oraz Energy.

W ramach analizy zamrożonych emisji zidentyfikowano – w Zakresie 1 – obszary w Grupie ORLEN o najwyższym ryzyku, zgodnie z podejściem regulacji CSRD oraz zapisami dotyczącymi działalności związanej z wydobyciem ropy naftowej i jej przerobem w rafinerii, a także z wykorzystaniem gazu i węgla w energetyce.

Kluczowe obszary działalności Grupy ORLEN pod względem emisji w Zakresie 1 oraz emisje z obszarów o najwyższym ryzyku [mln ton CO₂e].

Istotne wpływy, ryzyka i szanse oraz ich wzajemne związki ze strategią i z modelem biznesowym [E1.SBM-3]

Strategia ORLEN do 2035 roku oraz powiązany z nią ORLEN Transition Plan stanowią odpowiedź Grupy ORLEN na kluczowe wyzwania związane z transformacją energetyczną, w tym presję regulacyjną, zmiany struktury popytu oraz konieczność ograniczania emisji gazów cieplarnianych w całym łańcuchu wartości. Dokumenty te wyznaczają kierunki rozwoju i alokacji kapitału, umożliwiając stopniowe zwiększanie odporności modelu biznesowego przy jednoczesnym zapewnieniu bezpieczeństwa energetycznego i konkurencyjności Grupy w zmiennym otoczeniu rynkowym.

Analiza scenariuszowa

W celu zwiększenia odporności organizacji na zmienność otoczenia Grupa ORLEN wdrożyła analizę scenariuszową jako integralny element średnio‑ i długoterminowego planowania strategicznego. Stanowi ona narzędzie wspierające podejmowanie decyzji strategicznych, optymalizację portfela projektów w warunkach niepewności oraz systematycznej aktualizacji założeń makroekonomicznych. Analiza ta obejmuje trzy zróżnicowane scenariusze makroekonomiczne – bazowy, przyspieszonej oraz opóźnionej transformacji – różniące się m.in. tempem wzrostu cen emisji i odpowiadające alternatywnym ścieżkom zużycia energii.

Dodatkowo, na potrzeby oceny ryzyk klimatycznych opisanych w części ESRS2 IRO-1, uwzględniono scenariusz zgodny z założeniami Porozumienia Paryskiego – niskoemisyjny scenariusz SSP1-1.9, odpowiadający ścieżce ograniczenia wzrostu średniej temperatury globalnej do poziomu 1,5°C oraz scenariusz wysokoemisyjny SSP5-8,5 uwzględniony na potrzebę analizy ryzyk fizycznych.

Analiza scenariuszowa bazuje na scenariuszach sektorowych, umożliwiające ocenę ekspozycji aktywów i działalności Grupy ORLEN na ryzyka transformacyjne przy zróżnicowanym i realistycznym tempie dekarbonizacji gospodarki w regionie i w krajach, w których Grupa ORLEN prowadzi działalność. Grupa stosuje scenariusz bazowy uwzględniający obecne polityki analogiczne do publicznych scenariuszy KPEiK WEM (with existing measures) czy IEA STEPS (Stated Policies Scenario) wykorzystywany jako punkt odniesienia w procesie definiowania strategii¹⁶ oraz w kalkulacji i ujmowaniu kosztów w sprawozdawczości finansowej, jednocześnie wykorzystując analizę scenariuszową do oceny wpływu ryzyk i szans klimatycznych na działalność, strategię oraz długoterminową odporność modelu biznesowego.

W analizach uwzględniono elementy przyspieszonej transformacji energetycznej, wynikające z regulacji oraz instrumentów znajdujących się na etapie implementacji, jak również możliwość opóźnionej transformacji energetycznej, zakładającej wolniejsze tempo wdrażania polityk klimatycznych oraz ograniczoną skuteczność mechanizmów regulacyjnych.

Wyniki analiz długoterminowego rozwoju kluczowych aktywów Grupy ORLEN wskazują, że w perspektywie średnioterminowej do 2035 roku tempo transformacji energetycznej w Europie

Środkowej umożliwia Grupie ORLEN wzmacnianie konkurencyjności poprzez realizację ogłoszonej Strategii ORLEN do 2035 roku oraz założeń ORLEN Transition Plan. Ponadto, wnioski z opracowanych Planów Neutralności Klimatycznej¹⁷ dla wybranych aktywów zostały wykorzystane i włączone jako integralny element Strategii ORLEN do 2035 oraz ORLEN Transition Plan.

Jednocześnie w horyzoncie 2050 roku utrzymuje się niepewność dotycząca wyboru niektórych technologii dekarbonizacyjnych, których opłacalność będzie zależna zarówno od możliwości ich skalowania, jak i – w jeszcze większym stopniu – od dostępności oraz stabilności regulacyjnych mechanizmów wsparcia. Dotychczasowe długoterminowe analizy wskazują, że w latach 2036–2050 otoczenie makroekonomiczne będzie charakteryzować się wysokim poziomem niepewności w zakresie prognozowanego popytu i podaży, cen surowców oraz kształtu regulacji i instrumentów wsparcia, w zależności od przyjętych założeń scenariuszowych.

¹⁶ Szczegółowe założenia wykorzystane przez ORLEN w planowaniu strategicznym są opisane w Strategii 2035 i ORLEN Transition Plan.

¹⁷ Plany przygotowane w związku z Dyrektywą Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2023/959 z dnia 10 maja 2023 r. zmieniająca dyrektywę 2003/87/WE ustanawiającą system handlu przydziałami emisji gazów cieplarnianych w Unii oraz decyzję (UE) 2015/1814 w sprawie ustanowienia i funkcjonowania rezerwy stabilności rynkowej dla unijnego systemu handlu uprawnieniami do emisji gazów cieplarnianych.

Wyniki tych analiz wskazują na konieczność systematycznej aktualizacji założeń strategicznych, uwzględniającej najnowsze trendy w zakresie rozwoju technologii, bodźców regulacyjnych oraz możliwości inwestycyjnych. Od dalszego rozwoju otoczenia oraz zmian rynkowych i regulacyjnych będą zależeć decyzje dotyczące kierunków rozwoju Grupy ORLEN oraz tempo realizacji ścieżki prowadzącej do osiągnięcia neutralności klimatycznej.

Kluczowe scenariusze wykorzystywane przez ORLEN w analizie ryzyk i szans klimatycznych oraz w planowaniu strategicznym i finansowym

Opis procesów identyfikacji oceny związanych z klimatem istotnych ryzyk i szans [E1.IRO-1]

Podsumowanie analizy podwójnej istotności w zakresie zmiany klimatu [E1.IRO-1]

Proces identyfikacji i oceny istotnych wpływów, ryzyk i szans związanych z klimatem stanowi integralny element planowania strategicznego Grupy ORLEN. W jego ramach prowadzone są analizy umożliwiające ocenę potencjalnych ryzyk oraz szans wynikających z wdrażania polityk, regulacji i mechanizmów wspierających przyspieszone przechodzenie na gospodarkę nisko i zeroemisyjną, zgodnie z założeniami Europejskiego Zielonego Ładu oraz porozumienia paryskiego.

Wpływ

Grupa ORLEN, ze względu na energochłonny charakter prowadzonej działalności, w istotny sposób oddziałuje na klimat. Oddziaływanie to wynika zarówno ze znaczących emisji gazów cieplarnianych generowanych w ramach własnych operacji, jak i z emisji powstających w łańcuchu wartości ujawnionych e sekcji E1-6.

Ze względu na strukturę modelu biznesowego zdecydowana większość emisji Grupy ORLEN powstaje poza jej bezpośrednią działalnością operacyjną i jest klasyfikowana w Zakresie 3. W związku z tym Grupa ORLEN koncentruje swoje działania nie tylko na redukcji emisji w Zakresach 1 i 2, lecz realizuje również działania ukierunkowane na ograniczanie emisji w łańcuchu wartości, poprzez zmianę struktury działalności oraz rozwój nisko i zeroemisyjnych źródeł energii, umożliwiające stopniowe zwiększanie odporności modelu biznesowego przy jednoczesnym zapewnieniu bezpieczeństwa energetycznego, sprawiedliwej transformacji oraz konkurencyjności Grupy, zgodnie z podejściem opisanym w sekcji E1-1.

Ryzyka i szanse

W ramach działalności Grupy ORLEN zidentyfikowano ryzyka fizyczne wynikające ze zmiany klimatu, które mogą wpływać na ciągłość operacyjną, wyniki finansowe oraz jakość świadczonych usług. Ryzyka te są uwzględniane w działaniach Grupy w zakresie przystosowania się do zmiany klimatu i zostały opisane szczegółowo w sekcji poniżej.

Identyfikacja ryzyk i szans przejścia, dotyczących łagodzenia zmiany klimatu i energii, opiera się na zestawie kluczowych wskaźników określających poziom narażenia działalności Grupy ORLEN na ryzyka związane z transformacją energetyczną, a także umożliwiających identyfikację szans wynikających z przejścia na gospodarkę nisko i zeroemisyjną. Czynniki te stanowią podstawę dalszej analizy istotnych wpływów, ryzyk i szans (IRO) oraz są wykorzystywane w procesach decyzyjnych, w tym przy definiowaniu kierunków strategicznych i działań dekarbonizacyjnych Grupy ORLEN.

Analiza ryzyk i szans klimatycznych została przeprowadzona zgodnie z rekomendacjami Task Force on Climate-related Financial Disclosures (TCFD) i obejmowała identyfikację, klasyfikację oraz ocenę ryzyk i szans fizycznych oraz transformacyjnych w krótkim, średnim i długim horyzoncie czasowym.

Istotne ryzyka fizyczne związane ze zmianą klimatu

Istotne ryzyka przejścia związane z łagodzeniem zmiany klimatu i energią

Jednocześnie Grupa ORLEN identyfikuje szereg możliwości wynikających z dążenia do ograniczenia zmiany klimatu w zakresie poprawy efektywności energetycznej, wykorzystania mniej emisyjnych źródeł energii, budowy nowej oferty produktów i usług, wchodzenia na nowe rynki oraz zwiększonej odporności dzięki dywersyfikacji biznesu.

Istotne szanse związane z łagodzeniem zmiany klimatu i energią

Polityki związane z łagodzeniem zmiany klimatu i przystosowaniem się do niej [E1-2]

Działania i zasoby w odniesieniu do polityki klimatycznej [E1-3]

Poniżej przedstawiono działania wdrażane przez Grupę ORLEN do 2025 roku w celu łagodzenia zmiany klimatu oraz ograniczania jej wpływu, wraz z projekcjami do 2030 i 2035 roku.

Zakres ujawnień obejmuje różne działania uwzględniając zarówno realizowane inwestycje, jak i planowane działania wynikające z przyjętych strategii i ORLEN Transition Plan. Działania te obejmują m.in. projekty dekarbonizacyjne własnej działalności oraz inicjatywy ukierunkowane na ograniczanie emisji w łańcuchu wartości, w tym w Zakresie 3.

Realizacja tych działań jest wspierana przez odpowiednie nakłady inwestycyjne opisane w części Finansowanie Transformacji w E-1-1, które stanowią istotny element wiarygodności i wykonalności celów dekarbonizacyjnych Grupy ORLEN.

Cele związane z łagodzeniem zmiany klimatu i przystosowaniem się do niej [E1-4]

W ramach Strategii ORLEN do 2035 roku Grupa ORLEN określiła cele redukcji emisji gazów cieplarnianych w horyzontach do 2030 i 2035 roku. Cele te wynikają z przyjętej strategii rozwoju oraz planowanego kierunku transformacji Grupy ORLEN, w tym alokacji nakładów inwestycyjnych na transformację energetyczną i stanowią integralną część ORLEN Transition Plan.

Realizacja celów jest wspierana przez dedykowane programy inwestycyjne oraz działania operacyjne w kluczowych segmentach działalności. Ze względu na strategiczne znaczenie transformacji energetycznej, cele dekarbonizacji podlegają regularnemu monitorowaniu i przeglądom w ramach systemu ładu korporacyjnego Grupy ORLEN, a postępy w ich realizacji są raportowane organom zarządczym i nadzorczym oraz uwzględniane w procesach decyzyjnych.

Grupa ORLEN zamierza zredukować emisje osiągając następujące cele redukcji emisji (wartości liczone w stosunku do wartości w roku bazowym 2019):

Cele redukcji emisji gazów cieplarnianych¹⁸

Cele ograniczenia emisji

Redukcja emisji w Zakresach 1 i 2 [mln ton CO₂e] w działalności Oil & Gas w ujęciu absolutnym

Cel Oil & Gas uwzględnia emisje Zakresów 1 i 2 odnoszące się do działalności będącej pod kontrolą operacyjną i finansową Grupy w zakresie produkcji i przerobu węglowodorów.

Cel to redukcja o 13% do 2030 roku oraz o 25% do 2035 roku w stosunku do roku bazowego gdy emisje uwzględnione w tym celu wyniosły 17,5 mln ton CO2e. W 2025 roku emisje Zakresów 1 i 2 wyniosły 16,2 mln ton CO₂e, co stanowi redukcję o 7% w stosunku do roku bazowego.

Osiągnięta redukcja między 2019 a 2025 rokiem wynika m.in. z:

• Realizacji projektów efektywności energetycznej w zakładach produkcyjnych rafineryjnopetrochemicznych (~ 0,5 mln ton redukcji emisji CO2e);
• Redukcja emisji z działalności wydobywczej (~0,1 mln ton redukcji emisji CO2e);
• Redukcja emisji w Zakresie 2 (~ 0,2 mln ton redukcji emisji CO2e);
• Pozostała redukcja wynika głównie z optymalizacji produkcji.

Zidentyfikowane dźwignie pozwalające na osiągnięcie celu redukcji emisji w działalności Oil & Gas, czyli w segmentach Upstream & Supply i Downstream to:

• Redukcja emisji z działalności wydobywczej poprzez zmniejszenie emisji metanu i zakończenie rutynowego spalania gazu w pochodniach. W tym kontekście ORLEN zadeklarował dwa cele do 2030 roku – Zero Routine Flaring i Near-Zero Upstream Methane Emissions – które obejmują całą działalność wydobywczą pod kontrolą operatorską Grupy ORLEN;
• Wykorzystanie niskoemisyjnej energii poprzez wygaszanie zintegrowanych mocy wytwórczych wykorzystujących wysokoemisyjne źródła energii i zwiększenie produkcji energii z mniej emisyjnych źródeł energii;
• Wdrożenie rozwiązań poprawiających efektywność energetyczną takie jak odzysk ciepła czy elektryfikacja w zakładach produkcyjnych;
• Produkcja oraz wykorzystanie odnawialnego i niskoemisyjnego wodoru i pochodnych jako kluczowego nośnika energii wspierającego dekarbonizację własnej działalności operacyjnej;
• Rozwój technologii wychwytu, składowania lub utylizacji CO2 (CCUS), która się przyczyni do obniżenia emisji z zakładów rafineryjno-petrochemicznych;
• Redukcja emisji w Zakresie 2, czyli ograniczenie pośrednich emisji gazów cieplarnianych wynikających z zużycia zakupionej energii elektrycznej i ciepła.

Dźwignie redukcji emisji gazów cieplarnianych

Redukcja intensywności emisji w Zakresie 1 [kg CO₂/MWh] w produkcji energii elektrycznej i ciepła Power & Heat

Cel Power & Heat obejmuje emisje gazów cieplarnianych z Zakresu 1, wynikające z działalności pozostającej pod kontrolą operacyjną i finansową Grupy, przyczyniającej się do wytwarzania energii elektrycznej i ciepła. W ramach celu uwzględniono również emisje oraz wolumeny wytworzonej energii pochodzące ze spółek joint venture konsolidowanych metodą praw własności. Podejście to zapewnia zgodność z założeniami Strategii ORLEN 2035 oraz ORLEN Transition Plan, w ramach których realizacja KPI strategicznych w obszarze energetyki konwencjonalnej gazowej oraz odnawialnych źródeł energii odbywa się m.in. poprzez rozwój działalności prowadzonej w spółkach joint venture.

Cel to redukcja wskaźnika o 40% do 2030 roku oraz o 55% do 2035 roku w stosunku do roku bazowego 2019 gdy wskaźnik wyniósł 377 kg CO₂/MWh.

W 2025 roku wskaźnik kg CO₂/MWh wyniósł 309, co stanowi redukcje o 18%w stosunku do roku bazowego. Osiągnięta redukcja między 2019 a 2025 rokiem wynika z rozwoju energetyki odnawialnej i gazowej oraz ograniczeniu utylizacji elektrowni i elektrociepłowni węglowych, w szczególności:

• Ograniczono emisje w energetyce o ok. 0,8 mln ton CO₂e, głównie w wyniku zmniejszenia wykorzystania węgla;
• Zwiększono produkcję energii o 3,5 TWh, przede wszystkim dzięki rozwojowi odnawialnych źródeł energii (OZE).

Zidentyfikowane dźwignie pozwalające na osiągnięcie celu redukcji intensywności emisji (kg CO2e/MWh) w segmencie Energy to:

• Rozwój odnawialnych źródeł energii (OZE) opierający się przede wszystkim na zwiększeniu zainstalowanych mocy w morskiej energetyce wiatrowej oraz lądowej energetyce wiatrowej i fotowoltaicznej;
• Ekspansja energetyki gazowej poprzez budowę wysokoefektywnych bloków gazowo-parowych (CCGT), które pozwolą na zastępowanie najbardziej emisyjnych i nieefektywnych jednostek węglowych w kraju i na stabilizację systemu elektroenergetycznego w obliczu dynamicznego rozwoju odnawialnych źródeł energii;
• Coal phase-out w elektroenergetyce, czyli wycofanie węgla z produkcji energii elektrycznej poprzez wygaszenie elektrowni węglowej Ostrołęka B do 2030 roku;
• Transformacja ciepłownictwa poprzez stopniowe zmniejszanie udziału węgla w kogeneracji i wykorzystanie gazu ziemnego, odnawialną energię w postaci biomasy czy biogazu oraz elektryfikację produkcji ciepła;
• Rozwój małych reaktorów modułowych (SMR). Ta technologia stanowi innowacyjne i bezemisyjne rozwiązanie wspierające dekarbonizację energetyki, przemysłu oraz ciepłownictwa.

Dźwignie redukcji emisji gazów cieplarnianych

Redukcja wskaźnika intensywności produktów netto (Net Carbon Intensity) w Zakresach 1, 2 i 3 Kategoria 11 [g CO₂e/MJ]

Cel Net Carbon Intensity odnosi się do emisji z Zakresów 1 i 2, wynikających z działalności związanej z produkcją węglowodorów, paliw, energii elektrycznej i ciepła, do emisji z Zakresu 3, Kategorii 11, generowanych przez użytkowanie wytworzonych produktów energetycznych, oraz do wolumenów energii wytworzonej przez Grupę ORLEN.

Cel to redukcja wskaźnika o 10% do 2030 roku oraz o 15% do 2035 roku w stosunku do roku bazowego 2019, gdy wskaźnik wyniósł 78,6 gCO₂e/MJ.

W 2025 roku wskaźnik g CO₂e/MJ wyniósł 77,2, co stanowi redukcję o 2% w stosunku do roku bazowego. Osiągnięta redukcja wynika ze zwiększonej produkcji energii elektrycznej i ciepła ze źródeł nisko- i zeroemisyjnych oraz ograniczenia emisji w Zakresach 1, 2 i 3.

Zidentyfikowane dźwignie pozwalające na osiągnięcie celu Net Carbon Intensity (g CO₂e/MJ) to:

• Zwiększona produkcja nisko- i zeroemisyjnej energii dzięki inwestycjom w segmencie Energy oraz poprzez rozwój własnej produkcji gazu ziemnego;
• Rozwój produkcji paliw alternatywnych, w tym biopaliwa, paliwa syntetyczne czy wodór automotive, mogące efektywnie zastąpić konwencjonalne paliwa ropopochodne w sektorze transportu;
• Dekarbonizacja i optymalizacja własnej działalności poprzez poprawę efektywności energetycznej, redukcję emisji metanu, wychwytywanie i składowanie emisji z własnych instalacji, korzystanie z mniej emisyjnych źródeł energii oraz wycofywanie węgla z produkcji energii elektrycznej i ciepła;
• Rozwój usługi Carbon Management umożliwiający wychwyt i składowania emisji powstających u stron trzecich. Emisje te stanowią offset technologiczny, pozwalając na redukcję emisji dwutlenku węgla poza własną działalnością.

Dźwignie redukcji emisji gazów cieplarnianych

Metodyka wyliczenia NCI

Opracowano metodologię wskaźnika Net Carbon Intensity (NCI), który mierzy emisyjność na jednostkę wyprodukowanej energii. Największym źródłem emisji w całym łańcuchu wartości jest użytkowanie produktów, co wlicza się do Zakresu 3 emisji w Kategorii 11.

Metodologia NCI ORLENU koncentruje się na kluczowych dźwigniach dekarbonizacji realizowanych w ramach własnej działalności oraz na działaniach ORLENU, które umożliwiają przeprowadzenie transformacji energetycznej poza własną działalność, zmieniając miks energetyczny i wspierając dekarbonizację przemysłu.

Podejście produkcyjne pozwala zredukować problem podwójnego liczenia, a jednocześnie uwzględnia wszystkie obszary i kluczowe emisje, w odniesieniu do których planowany rozwój może w największym stopniu przyczynić się do redukcji emisyjności.

Zużycie energii i koszyk energetyczny [E1-5]

Metodyka obliczania zużycia energii i miksu energetycznego

Dane dotyczące zużycia energii obejmują wszystkie spółki o jakich mowa w ujawnieniu BP-1.

Dane dotyczące zużycia energii elektrycznej, ciepła oraz paliw są pozyskiwane z systemów pomiarowych funkcjonujących w instalacjach produkcyjnych, systemów ERP, zestawień operatorów oraz faktur od dostawców energii. W przypadku braku pełnych danych stosowane są estymacje oparte na wskaźnikach branżowych i danych historycznych. Zebrane jednostki pierwotne przeliczane są na energię końcową przy zastosowaniu współczynników zgodnych z krajowymi wytycznymi i obowiązującymi standardami raportowania.

W procesie raportowania identyfikowane są przepływy energii pomiędzy spółkami w Grupie, które następnie podlegają eliminacji w celu uniknięcia podwójnego wykazania zużycia. Zakupy energii klasyfikowane są według dostawcy oraz źródła pochodzenia, z uwzględnieniem gwarancji pochodzenia oraz miksów energetycznych publikowanych przez sprzedawców energii. Energia wytwarzana w ramach Grupy przypisywana jest do odpowiednich kategorii w zależności od źródła i rodzaju paliwa. Zużycie własne poszczególnych spółek określane jest na podstawie bilansu energii nabytej, wytworzonej i odsprzedanej, a następnie konsolidowane na poziomie całej Grupy Kapitałowej.

W trakcie procesu doskonalenia metodyki raportowania wprowadzono korekty dotyczące danych za 2024 rok wytworzonej energii elektrycznej oraz sposobu wyznaczania zużycia zakupionej energii spoza organizacji dla jednej ze spółek obrotu. Wprowadzona korekta obniżyła poziom wytworzonej energii o 14 273 MWh.

Ponadto, w wyniku doprecyzowania metodyki oraz braku wiarygodnych informacji potwierdzających pochodzenie energii jądrowej, całość zużycia energii ze źródeł jądrowych zaraportowanych w raporcie za 2024 rok została przeklasyfikowana do kategorii energii zakupionej lub pozyskanej ze źródeł kopalnych. Dokonano również korekty danych dotyczących zużycia zakupionej lub pozyskanej energii elektrycznej, ciepła, pary wodnej oraz chłodzenia ze źródeł odnawialnych. Korekta ta wynika ze zmiany podejścia metodycznego – zastosowano podejście oparte na rynku (market-based), zamiast podejścia opartego na lokalizacji (location-based), zgodnie z obowiązującymi wytycznymi raportowania zrównoważonego rozwoju. Do całkowitego zużycia energii doliczono również część paliw spalanych w procesach rafineryjnych i petrochemicznych, które zostały pominięte w poprzednim raporcie, zmieniono również klasyfikację paliwa gazowego, które powstaje w procesach przetwarzania ropy naftowej.

Wszystkie wprowadzone zmiany dotyczące ujawnienia za 2024 podniosły całkowite zużycie energii o 843 988 (1%).

Zużycie energii i koszyk energetyczny

Produkcja energii ze źródeł nieodnawialnych i odnawialnych

Energochłonność

Emisje gazów cieplarnianych w zakresach 1, 2, 3 brutto oraz całkowite emisje gazów cieplarnianych [E1-6]

Zakres raportowanych emisji gazów cieplarnianych w Grupie ORLEN jest zgodny z zakresem raportowania w Skonsolidowanym Sprawozdaniu Finansowym Grupy ORLEN i został opisany w części BP-1. W porównaniu z rokiem 2024 granice organizacyjne zmieniono zgodnie ze zmianami organizacyjnymi i struktury Grupy ORLEN. Zmodyfikowano również podział śladu węglowego według segmentów działalności, dostosowując go do nowej struktury zarządczej Grupy ORLEN.

W 2025 roku dokonano aktualizacji danych raportowanych za rok 2024 w zakresie emisji Zakresu 3. Emisje te, pierwotnie zaprezentowane w oparciu o szacunki bazujące na danych z 2023 roku oraz wskaźnikach przychodowych (2023 vs. 2024), zostały zastąpione emisjami obliczonymi na podstawie rzeczywistych danych operacyjnych oraz literaturowych wskaźników emisji, zgodnie z zasadami GHG Protocol. Emisje w Zakresie 3 na moment publikacji Sprawozdania Zrównoważonego Rozwoju w 2024 roku, ze względu na brak dostępności danych nie były zgodne z GHG Protocol. W bieżącym raporcie emisje za rok 2025 i dane przekształcone za 2024 rok są zgodne z GHG Protocol i ESRS.

Różnice rok do roku wynikają w szczególności z:

• zrewidowanie i opracowane na nowo kwestionariusze do zbierania w rozszerzonym zakresie danych dot. działalności poszczególnych spółek;
• ujęcie pełnych emisji biogenicznych poza zakresami w przypadku paliw zawierających biokomponenty:
  • dla Zakresu 1 przyjęto założenie polegające na wyliczeniu emisji biogenicznych poza Zakres 1 z spalania komponentów biogenicznych zawartych w benzynie (10% bioetanolu) oraz oleju napędowym (7% FAME) w ujęciu całej grupy kapitałowej oraz wykazano emisje biogeniczne z zakupionej i zużytej energii elektrycznej, ciepła, pary i chłodu bez wyłączenia ich z sumy emisji Zakresu 1;
  • dla Zakresu 3 emisje biogeniczne zostały wyłączone z Kategorii 11 Zakresu 3 i zaprezentowane osobno;
• zmiany w klasyfikacji zakupionych paliw w zależności od przeznaczenia (zużycie własne: Zakres 3 Kategoria 3; odsprzedaż: Zakres 3 kategoria 1); Paliwa zużywane przez Grupę, tj. spalane lub zużyte w procesie produkcyjnym, zostały w 2025 roku ujęte w Kategorii 3 (w 2024 roku ujawniono je w Kategorii 1);
• przypisanie transportu paliw zużywanych na potrzeby własne do Kategorii 3 Zakresu 3.

Różnice pomiędzy wynikami śladu węglowego z zakresu 1 i 2 za lata 2024 i 2025 wynikają przede wszystkim ze zmiany podejścia do gromadzenia, przetwarzania i konsolidacji danych emisyjnych. W roku 2024 kalkulacja była realizowana w oparciu o arkusze Excel, co wiązało się z większym udziałem manualnego przetwarzania danych, ograniczoną automatyzacją kontroli jakości oraz większym ryzykiem niejednorodności w zakresie sposobu raportowania i agregacji danych przez poszczególne jednostki. Natomiast w roku 2025 wdrożono nowe narzędzie bazodanowe, które umożliwiło bardziej uporządkowane i spójne zarządzanie danymi wejściowymi, automatyzację części walidacji, ujednolicenie logiki obliczeniowej oraz pełniejsze odwzorowanie zakresu raportowania. W efekcie wyniki za 2025 rok i poprzednie i usystematyzowanym procesie kalkulacyjnym, co mogło wpłynąć na zmianę wartości emisji względem poprzednich lat. Dla przyzakładowych oczyszczalni ścieków zaimplementowano formuły z IPPC 2019 Refinement Guidelines. Emisje Zakresu 3 oparte na danych pierwotnych od dostawców i partnerów łańcucha wartości w 2025 roku stanowiły poniżej 0,1% całości danych; pozostałe obliczenia bazowały na corocznie aktualizowanych wskaźnikach literaturowych.

Proces obliczeń przeprowadzono zgodnie z metodykami:

• GHG Protocol Corporate Standard (Zakres 1),
• GHG Protocol Scope 2 Guidance (Zakres 2),
• GHG Protocol Scope 3 Standard (Zakres 3).

Wykorzystano także branżowe wytyczne sektorowe API (American Petroleum Institute), IPIECA (International Petroleum Industry Environmental Conservation Association) oraz IOGP (International Association of Oil & Gas Producers) dotyczące specyfiki emisji w sektorze oil & gas. Dane zbierano w dedykowanych formularzach Excel, a obliczenia wykonano w narzędziu bazodanowym automatycznie pobierającym dane źródłowe.

Emisje gazów cieplarnianych Zakresu 1 objęte regulacjami [t CO₂e]

Emisje z zakresu 1, 2 (w dwóch perspektywach) [t CO₂e]

Emisje Zakresu 3 w podziale na kategorie

Całkowite emisje gazów cieplarnianych w podziale na łańcuch wartości [tCO₂e]

Wskaźniki intensywności emisji gazów cieplarnianych

Wskaźnik intensywności emisji gazów cieplarnianych liczony jako całkowita emisja gazów cieplarniach do przychodów netto ze skonsolidowanego sprawozdania finansowego Grupy ORLEN.

Ślad węglowy Grupy ORLEN w podziale na segmenty operacyjne [t CO₂e]

Biogeniczne emisje CO₂ ze spalania lub biodegradacji biomasy Zakresu 1, 2 i 3 [t CO₂e]

Projekty usuwania gazów cieplarnianych i ograniczania emisji gazów cieplarnianych finansowane za pomocą jednostek emisji dwutlenku węgla [E1-7]

Grupa ORLEN w okresie sprawozdawczym nie korzystała z projektów usuwania i składowania gazów cieplarnianych w ramach operacji własnych, łańcuchu wartości ani poza swoim łańcuchem wartości. Poza łańcuchem wartości nie zidentyfikowano również wartości jednostek emisji dwutlenku węgla, które zostały anulowane lub zaplanowane do anulowania.

W krótkiej i średniej perspektywie Grupa ORLEN zakłada wykorzystanie technologii CCU i CCS jako jednego z działań służących redukcji emisji gazów cieplarnianych.

W ramach dalszych prac nad strategią dekarbonizacji Grupy ORLEN analizowane będą możliwości wykorzystania offsetów technologicznych, w tym CCU i CCS, oraz offsetów opartych na zasobach naturalnych, w szczególności w perspektywie długoterminowej ukierunkowanej na osiągnięcie neutralności klimatycznej.

Potencjalne szersze zastosowanie instrumentów kompensacyjnych, w tym carbon credits, do 2050 roku będzie rozpatrywane w zakresie i na zasadach zgodnych z regulacjami Unii Europejskiej, z uwzględnieniem warunków, które zostaną formalnie określone w obowiązujących oraz przyszłych aktach prawnych i wytycznych regulacyjnych.

Ustalanie wewnętrznych cen emisji dwutlenku węgla [E1-8]

Grupa ORLEN posiada mechanizmy, które wspierają kierowanie kapitału w stronę inwestycji nisko- i zeroemisyjnych. Jednym z kluczowych narzędzi jest uwzględnianie kosztu emisji CO₂ w planowaniu finansowym i strategicznym dla działalności objętej systemem EU ETS. Dzięki temu koszt emisji staje się istotnym elementem oceny opłacalności nowych projektów i wpływa na decyzje inwestycyjne oraz strategiczne w całej Grupie.

Ceny emisji dwutlenku węgla uwzględniane w planowaniu strategicznym są spójne z cenami stosowanymi na potrzeby sprawozdawczości finansowej, w ramach której są wykorzystywane m.in. do ustalania okresów użytkowania aktywów, przeprowadzania testów na utratę wartości oraz analiz opłacalności potencjalnych przejęć w odniesieniu do aktywów objętych systemem EU ETS.

Wewnętrzna wycena emisji CO₂ służy przede wszystkim analizie wpływu nowych inwestycji na emisje Zakresu 1, szczególnie w obszarach objętych EU ETS, który odpowiada za ponad 90% bezpośrednich emisji Grupy ORLEN. Takie podejście pozwala ocenić, jak projekty poradzą sobie w przyszłości – w warunkach zaostrzających się regulacji i rosnących cen uprawnień – oraz wspiera wybór rozwiązań zgodnych z celami dekarbonizacyjnymi i długoterminową strategią klimatyczną.

Na potrzeby planowania strategicznego Grupa ORLEN stosuje własne założenia dotyczące przyszłych cen CO2, odzwierciedlające kierunek unijnej polityki klimatycznej. Obejmują one trzy scenariusze: bazowy, przyspieszonej transformacji oraz opóźnionej transformacji, różniące się przede wszystkim tempem wzrostu cen uprawnień i ścieżką zużycia energii. Założenia te wygładzają krótkoterminowe wahania rynkowe, aby uchwycić możliwie stabilny, długoterminowy trend.

W dłuższej perspektywie Grupa zakłada dalszy wzrost cen EUA w systemie EU ETS, spójny z celem UE osiągnięcia neutralności klimatycznej do 2050 roku. W scenariuszu bazowym oznacza to:

• wzrost cen do ok. 120 EUR/tCO2 do 2030 roku,
• dalsze zwiększanie się cen do ponad 250 EUR/tCO2 ok. 2040 roku,
• a następnie wzrost w kierunku ok. 350 EUR/tCO2 do 2050 roku.

Równolegle Grupa monitoruje rozwój nowego systemu EU ETS 2, który obejmie część emisji Zakresu 3 – szczególnie tych związanych z transportem drogowym i budynkami. Ze względu na wczesny etap wdrażania ETS 2, jego potencjalny wpływ jest obecnie analizowany i stopniowo uwzględniany w procesach planowania finansowego i strategicznego.